1. پلی آکریل آمید (PAM) به عنوان یک ماده شیمیایی تحت نظارت بر اساس کنوانسیون سلاح های شیمیایی طبقه بندی نشده است. برای محیط زیست بی ضرر است و سمیت بسیار کمی برای بدن انسان نشان می دهد.
2. سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) PAM و هیدرولیزهای آن را دارای سمیت کم یا غیر سمی می داند.
3. سمیت PAM اساساً از مونومرهای آکریل آمید باقیمانده و فلزات سمی ناشی می شود که ممکن است در طول فرآیند تولید به دام بیفتند.
4. آکریل آمید یک نوروتوکسین است که می تواند به سیستم عصبی آسیب برساند. علائم مسمومیت شامل ضعف عضلانی و ناهماهنگی حرکتی است.
5. در نتیجه، مقامات بهداشتی در کشورهای مختلف مقرراتی را در مورد سطوح مجاز باقیمانده آکریل آمید در محصولات پلی آکریل آمید صنعتی وضع کرده اند که معمولاً از 0.5٪ تا 0.05٪ متغیر است.
6. در فرآیندهای کلی تصفیه آب، میزان باقیمانده آکریل آمید معمولاً کمتر از 0.2٪ است. برای تصفیه آب آشامیدنی مستقیم، این حد حتی کمتر از 0.05٪ تعیین شده است.
7. استانداردهای ایجاد شده توسط سازمانهای بینالمللی بهداشت در سال 1985 نشان میدهد که وقتی محتوای مونومر آکریل آمید باقیمانده (AM) در PAM کمتر از 0.05%- کنترل میشود و دوز به طور مناسب تنظیم میشود{4}}غلظت در آب تصفیهشده زیر 0.25 میکروگرم در لیتر باقی میماند و در نتیجه استانداردهای آب آشامیدنی بیشتر کشورها را برآورده میکند.
8. در حال حاضر، کشورهای بزرگ در اروپا و آمریکای شمالی عموماً الزام میکنند که میزان باقیمانده AM در PAM مورد استفاده برای تصفیه آب آشامیدنی و برنامههای مرتبط با غذا باید کمتر از 0.05٪ باشد، علاوه بر این که نیاز به کنترل دقیق روی دوز PAM استفاده شده است.
9. وضعیت در مورد PAM کاتیونی پیچیدهتر است، زیرا گروههای مبتنی بر آمینو و سایر گروههای عاملی وارد شده در ساختار آن ممکن است سمیت بالاتری نسبت به انواع آنیونی یا غیریونی نشان دهند. سمیت مزمن آن همچنان موضوع تحقیقات در حال انجام است.
10. برای لختهسازهایی که در تصفیه آب آشامیدنی استفاده میشوند، استفاده از محصولات غذایی{1}برای اطمینان از ایمنی ضروری است.
11. *راهنمای پیاده سازی استانداردها و مشخصات آب و زهکشی* به صراحت تصریح می کند که برای کاربردهای پلی آکریل آمید، غلظت مورد استفاده در موارد استفاده نادر باید از 0.1 میلی گرم در لیتر تجاوز کند، در حالی که در موارد استفاده مکرر یا مداوم باید کمتر از 0.1 میلی گرم در لیتر باقی بماند.
12. در زمینه استفاده از پلی آکریل آمید به عنوان کمک لخته ساز در فرآیندهای تصفیه آب، مقادیر استاندارد ذکر شده ممکن است به عنوان حداکثر دوز مجاز اتخاذ شود. علاوه بر این، انتخاب محصولات PAM درجه-غذایی با سطوح باقیمانده پایین، ایمنی بهداشتی آب آشامیدنی تولید شده را تضمین میکند.
13. به عنوان مثال، یک تصفیه خانه خاص از PAM به عنوان یک کمک انعقادی استفاده می کند. با حداکثر دوز 0.09 میلیگرم در لیتر-با استفاده از یک محصول غذایی{3}}گرید-هیچ مونومر آکریل آمید در پساب فیلتر یا آب لوله کشی نهایی که از کارخانه خارج میشود، شناسایی نشد.
14. به شرط اینکه کیفیت محصول و سطوح دوز به درستی کنترل شود، استفاده از فرآیندهای انعقادی با کمک PAM{1}}از دیدگاه بهداشت آب آشامیدنی ایمن است.
15. پیش بینی می شود که با گسترش بیشتر موضوع کمبود آب به دلیل کیفیت پایین آب و افزایش انتظارات عمومی در مورد کیفیت آب آشامیدنی، استفاده از محصولات ارگانیک مبتنی بر PAM{1}}در بخش تصفیه آب کشور من به تدریج گسترش یابد.
16. بین سالهای 1997 و 1999، یک شرکت تامین آب خاص شاهد افزایش مصرف PAM خود تقریباً هشت برابر شد. تعداد تصفیهخانههای آب که از این محصول استفاده میکردند از یک به شش دستگاه افزایش یافت، که شامل انعقاد، کمک انعقاد و کمک فیلتراسیون میشد.
17. دوز PAM در سطوح بین 0.015 و 0.05 میلی گرم در لیتر می تواند عملکرد بستر فیلتر را افزایش دهد و ظرفیت تولید آب را بین 10 تا 16 درصد افزایش دهد. اگرچه این ممکن است منجر به افزایش افت سر، مدت زمان شستشوی معکوس و شدت شستشوی معکوس شود، اما مزایای اقتصادی استفاده از PAM به عنوان کمک فیلتراسیون همچنان مقرون به صرفه است.
18. استفاده از PAM به عنوان کمک فیلتراسیون به جلوگیری از نفوذ جلبک ها به بسترهای فیلتر کمک می کند و در مواقع اضطراری عملیاتی ناگهانی، کیفیت آب تصفیه شده را تضمین می کند.
19. استفاده از محصولات ارگانیک بر پایه پلی آکریل آمید{1}}در تصفیه آب به دلیل مزایای آنها در افزایش لخته سازی، بهبود راندمان فیلتراسیون، ارتقاء کیفیت آب، افزایش تولید آب و کاهش هزینه ها، در بین شرکت های تامین آب مورد پذیرش فزاینده ای قرار گرفته است.
20. تحقیق و توسعه در مورد کاربرد PAM در زمینه تصفیه آب آشامیدنی ادامه دارد و چشم انداز استفاده آتی از آن خوش بینانه است.
21. خود محصولات پلی آکریل آمید اساساً- غیر سمی هستند. پس از ورود به بدن انسان، اکثریت قریب به اتفاق به سرعت در مدت کوتاهی دفع می شود و مقدار بسیار کمی توسط دستگاه گوارش جذب می شود.
22. بیشتر محصولات تجاری PAM پوست را تحریک نمی کنند. در حالی که برخی از انواع هیدرولیز شده ممکن است دارای قلیائیت باقی مانده باشند-که می تواند در تماس مکرر یا طولانی مدت باعث تحریک شود-تولید کنندگان و توزیع کنندگان نیازی به نگرانی بیش از حد در مورد خطرات احتمالی در حین جابجایی ندارند.
